Ik en Emma at Work
Mijn naam is Glenda Anna Christel Detiger. Ik ben 18 jaar en ik werkte via Emma at Work in het AMC. Nu studeer ik voor verpleegkundige.
Ik vind Emma at Work erg belangrijk, omdat niet alle kinderen met een chronische ziekte even snel een bijbaantje kunnen krijgen als de leeftijdgenoten om hun heen. Vaak komt dit omdat je op een sollicitatiebrief moet invullen dat je een chronische ziekte hebt en dat het gevolgen kan hebben voor het werk waar je voor wilt solliciteren. Emma at Work helpt kinderen zoals ik aan een bijbaantje waar zij belangstelling voor hebben en dat ze kunnen doen ondanks hun ziekte. Ook houden de werkgevers zich eraan dat je soms afwezig kan zijn door je ziekte. Het werkt gewoon prettiger omdat ze weten dat je iets hebt en dat je daarom daar werkt.
Ik heb in het AMC gewerkt als administratief medewerkster op de afdeling G8, ik hielp hierbij een paar mensen zoals Grace Luinge, Carla van Burik en de Stichting Steun Emma. Het leuke aan mijn baan vond ik dat ik afwisselende taken had, zoals kopiëren, enveloppen plakken, brieven vouwen, scannen, posters ophangen, de fotoboekjes en ga maar door. Minder leuke kanten aan dit werk heb ik niet. Want het was niet zwaar, het was niet veel en het was niet lang (twee uur per dag). Als er geen werk voor me is zochten ze wel wat voor me, ze vroegen wat rond op de afdeling en bijna altijd had iemand wel iets voor me. In de zomer van 2008 werkte ik in de apotheek van het AMC. Ik heb maar één probleem dat door mijn ziekte komt, en dat is dat ik vrijwel elke dag buikpijn heb.
Ik hoop dat ik in de toekomst wel een gewone baan kan krijgen.Ik volg nu een opleiding voor verpleegster. Van de zomer hoop ik weer via Emma at Work een vakantiebaan te vinden. Ik merk wel steeds meer dat ik ook in de toekomst vaker geconfronteerd zal worden in het dagelijkse leven met mijn ziekte. Maar ik denk vaak zo: Je kunt niet vroeg genoeg leren dat een chronische ziekte een feit is dat waarschijnlijk in mijn geval niet zal veranderen.
Terug |
