Mijn naam is Tess Scheele. Ik zit in het tweede examenjaar van de HAVO. Vorig jaar heb ik vier van de zeven examenvakken gehaald, dit jaar hoop ik de laatste drie te halen. Ik doe mijn examen in twee jaar vanwege mijn beperking.
Mijn naam is Tess Scheele. Ik zit in het tweede examenjaar van de HAVO. Vorig jaar heb ik vier van de zeven examenvakken gehaald, dit jaar hoop ik de laatste drie te halen. Ik doe mijn examen in twee jaar vanwege mijn beperking. Ik heb Cerebrale Parese. Deze hersenbeschadiging is ontstaan tijdens mijn geboorte. Hierdoor heb ik moeite met motorische vaardigheden, kan ik mij slecht concentreren en heb ik moeite met het verwerken van prikkels. Zo kan ik bijvoorbeeld niet uitgaan. Het harde geluid en het felle licht in een discotheek zijn dan te veel voor mij. Vroeger had ik er best wel moeite mee, dat ik niet kon uit gaan. Maar nu heb ik zat andere leuke dingen aan de hand. Ik speel bijvoorbeeld graag badminton, schrijf artikelen voor een regionale krant en in het weekend zijn er zat vrienden die zin hebben om wat anders te gaan doen dan uitgaan. Omdat ik nog maar voor drie vakken lessen hoef te volgen op school, houd ik veel vrije tijd over. Daarom wil ik graag werken op de dagen dat ik niet naar school hoef.
Na het schrijven van enkele sollicitatiebrieven, kwam ik achter het bestaan van Emma at Work. Een stichting die jongeren met een beperking aan een bijbaan helpt. Ik heb gelijk de telefoon gepakt en had een goed en enthousiast gesprek. Een week later had ik al een intake-gesprek. Dit gesprek verliep erg goed. Wat mij vooral aansprak was de manier waarop Emma at Work te werk ging. Alles werd in overleg en samen met mij gedaan, dit is iets waar ik helemaal achter sta. Ik gaf aan dat administratief werk wel bij mij zou passen. Ik kan immers goed omgaan met de computer. Omdat ik graag met leeftijdsgenoten wilde werken werd er ook geïnformeerd naar werk bij Albert Heijn. Na een goed sollicitatiegesprek mocht ik komen werken. Dit alles werd goed begeleid door Emma at Work. Zij belde mij voor en na het sollicitatiegesprek en tussendoor was er ook regelmatig contact. Dit was erg fijn. Ik mocht vakken vullen. Omdat het voor mij lastig was om de wat kleinere dingen te vullen, mocht ik vooral het wc-papier en de wasmiddelen vullen. Ik ben niet zo heel handig (door mijn beperking) en hiermee kon niet echt wat fout gaan. Vrienden van mij maakten er veel geintjes over, maar voorlopig wist ik van het hele dorp wat voor WC-papier zij kochten. Dat staat pas mooi op je CV…!!!!!
Het werk bij Albert Heijn was echter erg zwaar voor mij. En hoewel menigeen mij daar van te voren voor had gewaarschuwd, had ik het, zo eigenwijs als ik ben, toch gedaan. Ik weet dat iedereen die aan een nieuwe baan begint, het in het begin zwaar heeft. Na drie maanden heb ik echter moeten besluiten om te stoppen. Ik was zo moe dat het ten koste ging van school en daarnaast vond ik dat ik daardoor ook klanten niet goed meer te woord kon staan. Ik heb toen mijn ontslag genomen. Albert Heijn begreep het volledig, maar vond het wel jammer, net als ik natuurlijk. Albert Heijn heeft zijn uiterste best gedaan om ervoor te zorgen dat het werk voor mij te doen was.
Na een periode van rust bood Emma at Work mij aan alsnog op zoek te gaan naar een andere baan. Natuurlijk wilde ik dit. Uit eerdere contacten met de Rabobank uit mijn woonplaats, volgde een nieuwe sollicitatie. De manier waarop ik bij deze bank ontvangen werd was zeer prettig. Naast informatie over het werk dat ik moest gaan doen, vroegen zij ook waar ze met mijn beperking rekening mee moesten houden. Ik voelde mij gelijk erg welkom. Ik doe hier administratief werk en dit doe ik met veel plezier met leuke collega’s. De Rabobank staat open voor alles. Zo mag ik nu gebruik maken van een laptop, omdat het voor mij gemakkelijker is om een laptopmuis te besturen dan een gewone muis. Ik hoop nog lang bij de Rabobank te mogen werken.
Ik wil Emma at Work, Albert Heijn en Rabobank Westland bedanken voor hun geweldige inzet en medewerking!
Terug |
