Chris: “Het komt je niet vanzelf aanwaaien, je moet er voor werken”

Jill

Chris de Boer is 26 jaar en woont samen met zijn vriendin in Tilburg. Naast zijn chronische bloedarmoede heeft Chris te dealen met Collitis Ulcerosa, te vergelijken met de ziekte van Crohn. Ondanks zijn ziektes maakt hij werk van zijn toekomst. Hij volgde verschillende trainingen, deed mee aan het Mentor Program bij Hieroo en is momenteel aan het werk als Projectmedewerker Interne Arbozorg bij de Inspectie van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. 

Het Mentor Program is opgezet om jongeren kennis te laten maken met het bedrijfsleven. Een eerste stap naar die leuke (bij)baan. Jongeren worden gekoppeld aan een mentor en gaan samen aan de slag met persoonlijke doelen.

Niet zonder slag of stoot

“Twee jaar geleden had ik hulp nodig bij het vinden van mijn droombaan. Ik heb Integrale Veiligheid in Leeuwarden gestudeerd en was op zoek naar een baan die paste binnen mijn straatje. Via een maatschappelijk werker kwam ik bij Emma at Work terecht. Sindsdien heb ik meegedaan aan verschillende trainingen en het Mentor Program bij Hieroo. Inmiddels ben ik alweer een jaar werkzaam bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in Den Haag, maar dit ging niet zonder slag of stoot. 

Ik heb chronische bloedarmoede. Dit houdt in dat mijn rode bloedcellen afbreken wat bij normale mensen niet zo is. Eén keer per jaar heb ik een bloedtransfusie nodig om deze rode bloedcellen weer op peil te brengen. Het is net als bij een auto: je moet er af en toe wat benzine ingooien wanneer de tank leeg is. En dat moet bij mij dus ook. Ik heb soms gewoon wat onderhoud nodig en kan er dan weer tegenaan. 

Naast mijn chronische bloedarmoede heb ik een darmziekte, deze wordt ook wel vergeleken met de ziekte van Crohn. Je dikke of dunne darm wordt aangevallen door jezelf terwijl er niks aan de hand is. Het is een on going proces en er zijn geen medicijnen voor permanente genezing, je kunt het alleen afremmen met ontstekingsremmers of medicijnen. M’n ziektes zorgden ervoor dat ik in een sociaal isolement terecht kwam. Ik moest 20 keer per dag naar de wc en durfde daarom niet meer naar sociale activiteiten, zoals vrienden of feestjes. Ik voelde me machteloos. 

Na het behalen van m’n hbo diploma zat ik een diep dal. Daarom besloot ik twee jaar geleden resoluut m’n dikke darm te laten verwijderen en een ileostoma te nemen. Ik slik nu geen medicijnen meer, ik werk, ik sport, ik zwem. Wat een ander kan, kan ik dankzij mijn stoma ook. Ik heb ‘schijt’ aan wat andere mensen van me vinden. Ik weet hoe ziek ik was voor mijn operatie en ik heb dankzij mijn stoma m’n leven weer terug. 

Ready, set, go 

Mei 2019 was het dan zo ver, ik was klaar om werk te maken van mijn toekomst. Ik startte met het Mentor Program bij Hieroo en werd gekoppeld aan mijn mentor Judith. Samen stelden we doelen op, maakten we afspraken en gingen we hiermee aan de slag. Mijn uiteindelijke doel was het vinden van mijn ‘droombaan’, niet wetende dat ik een maand later dit doel al zou bereiken. In juni ging ik namelijk op gesprek bij het ministerie SZW en werd ik direct aangenomen. Ik twijfelde geen moment en belde Judith als eerste om het goede nieuws te vertellen. Dat laat wel zien wat voor goede band we in die korte tijd samen hadden opgebouwd. We waren een echt powerkoppel!

Omdat ik mijn doel zo snel had behaald, was het tijd om onze grenzen te verleggen. De focus lag nu op mijn werkzaamheden. We bespraken situaties waar ik in mijn nieuwe baan tegenaan liep. Judith gaf me advies en tips die ik vervolgens toe kon passen op de werkvloer. Ze stelde me daarnaast voor aan haar netwerk waardoor ik mijn succes met anderen kon delen. 

Mede dankzij Judith en het Mentor Program bij Hieroo heb ik in dat halfjaar mooie dingen bereikt. Ik heb niet alleen mijn droombaan gevonden, maar ben ook in contact gekomen met andere jongeren die in hetzelfde schuitje zitten. De vele connecties, de leuke borrels en m’n nieuwe ervaringen zijn de dingen die mij het meest zijn bijgebleven.

Gewoon doen!

Doorzettingsvermogen en leergierigheid hebben me gebracht waar ik nu sta. Mijn advies? Ook al twijfel je of je iets moet doen, doe het gewoon! Je weet van tevoren niet wat het je oplevert, dat weet je pas achteraf. Het komt je niet vanzelf aanwaaien, je moet er voor werken. Ik zie het als een soort domino effect waarbij je de eerste steen zelf moet omduwen om de rest van de stenen in beweging te brengen.”