Blog: Een deel van mijn leven 

Aranka is 21 jaar oud en derdejaars studente Journalistiek en Communicatie. Vanaf haar geboorte heeft Aranka een zeldzame lichamelijke beperking, namelijk het syndroom van Goltz-Gorlin. Door een afwijking in het X-chromosoom zijn haar linkerbeen en -arm niet volledig ontwikkeld. Ze draagt een onderbeenprothese, waar ze prima mee kan lopen. Aranka staat midden in het leven en ze geniet van alles wat ze meemaakt. Als columniste van het ambassadeursmagazine KIK. en redacteur van Stichting Hoezo Anders waant ze zich al een beetje in de schrijverswereld. Dat bevalt haar wel!

‘Ik studeer Journalistiek en Communicatie in Utrecht’. ‘Oh, de school van Journalistiek, wauw!’ Vaak leg ik dan uit: ‘Nee, dat niet. Ik zit op het MBO Utrecht en ik volg een MHBO opleiding, die je goed voorbereidt op het HBO.’ Soms valt er dan een vreemde stilte en hoor ik de mensen denken. Ze kennen de school en opleiding niet.

Natuurlijk is het soms jammer. De school van Journalistiek is echt de crème de la crème van de journalistiekwereld. Interessante sprekers zijn hier te gast en projecten ogen professioneler. Maar is dat ook echt zo? Ik kom het natuurlijk nooit te weten. Toch past de opleiding niet helemaal bij mij. Dit vertel ik meestal ook tegen de mensen als ze ernaar vragen: ‘Ze besteden daar heel veel aandacht aan het maken van radio en televisie. Ik wil echt de schrijverskant op.’

Leren over mijzelf
Ook al heeft mijn opleiding niet zo’n ‘grote’ naam als de School van Journalistiek, ik leer er ontzettend veel. Over het vak en soms misschien nog wel meer over mijzelf. Iets waar ik de laatste tijd steeds meer mee bezig ben. Zo kom ik steeds meer te weten over mijn eigen keuzes, gedachtes en emoties. Als dat lukt, kan je overal wel wat over jezelf leren en doet de school er eigenlijk niet toe.

Zo volg ik het vak sociologie, wat gaat over de manier waarop mensen samenleven. Laatst ging de stof over socialisatie. Door wie ben je opgevoed? Heb je ergens veel geleerd? Wie hebben jou gemaakt tot wie je bent? Aan mij en de medestudenten werd gevraagd om na te denken over wie een belangrijke rol tijdens onze socialisatie hebben gespeeld. Ik dacht meteen aan mijn gezin, familie, vriendinnen, middelbare school én het Academisch Medisch Centrum.

Deze laatst genoemde zal vast niet iedereen op zijn lijstje hebben staan. Maar ik wel.

Klik hier om de hele blog van Aranka te lezen.