Sasha: “werk geeft me voldoening”

Jill

Sasha is 24 jaar, woont samen met haar vriend in Schoorl en heeft de ziekte van Crohn. Ondanks haar vermoeidheid steekt ze graag al haar energie in haar talenknobbel. Ze is namelijk bezig met haar master Schrijven en Vertalen en werkt daarnaast in het secretarieel team van de bibliotheek van de Vrije Universiteit (VU) van Amsterdam.

“Toen ik jonger was had ik wel eens last van wat rare buikpijn, maar dat was altijd maar een week waardoor ik er nooit echt wat achter zocht. Toen ik tijdens mijn bachelor echte klachten kreeg, besloot ik toch naar de dokter te gaan. Na ongeveer twee maanden kreeg ik de diagnose: de ziekte van Crohn. Een chronische ontsteking van de dikke en/of dunne darm. Sindsdien slik ik medicijnen, sta ik in het doelgroepenregister en mag ik een beperkt aantal uur per week werken. 

Voordat ik naar Schoorl verhuisde, woonde ik in Middelburg met familie en vrienden om me heen. Toen ik eenmaal naar Schoorl verhuisde, ziek was én de coronacrisis nog eens om de hoek kwam kijken, merkte ik dat ik iets ‘nuttigs’ wilde doen. Ik leefde opgesloten en zonder doel, ik vond het verschrikkelijk. Toen mijn zusje puur per toeval Emma at Work op Facebook voorbij zag komen, twijfelde ze geen moment. Dit is iets voor Sasha. Inmiddels heb ik trainingen gevolgd, meegedaan aan het Mentor Program bij ING en werk ik met veel plezier bij de bibliotheek van de VU. Het werk geeft me voldoening: ik help mensen en iedereen is blij met wat ik doe.

Voordat ik aan het werk ging, wist ik niet zo goed wat ik wilde en hoe ik überhaupt moest praten over mijn ziekte. Het Mentor Program werd me aangeboden en ik dacht ‘alles wat ik mee kan pakken qua skill opbouw, pak ik mee’. Ik werd gekoppeld aan een mentor en samen gingen we met mijn persoonlijke doelen aan de slag. Inmiddels ziet mijn cv er beter uit, voel ik me zekerder over mezelf en weet ik dat ik het ook ‘gewoon kan’, net als iedereen. Ik heb m’n eigen grenzen leren kennen en ik weet hoe ik deze moet bewaken. Als klap op de vuurpijl mocht ik bij de eindpresentatie van het Mentor Program vertellen dat ik was aangenomen bij de VU voor mijn master én als secretaresse bij de bibliotheek!

Voor nu staat het leven natuurlijk even stil, maar ik heb nog steeds toekomstdromen. Ik vind het leuk om mensen nieuwe dingen te leren, of dat nou op een universiteit is of ergens anders. Leraar worden is en blijft wel mijn doel. Tot die tijd heb ik het enorm naar m’n zin bij de VU en haal ik eruit wat erin zit. Wat is jouw doel?”